Jesteś na stronie Państwowej Inspekcji Pracy

Wybierz Okręgowy Inspektorat Pracy

W art. 3 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej został wskazany zakres podmiotowy dostępu cudzoziemców do rynku pracy w Polsce. Co do zasady, cudzoziemiec jest uprawniony do wykonywania pracy, jeżeli przebywa legalnie na terytorium RP, podstawa jego pobytu uprawnia do wykonywania pracy oraz:

 

  • posiada odpowiednie zezwolenie na pracę bądź oświadczenie o powierzeniu pracy wpisane do ewidencji oświadczeń (art. 3 ust. 3), bądź zezwolenie na pobyt czasowy i pracę (art. 3 ust. 2) lub
  • ma prawo wykonywać pracę bez zezwolenia na pracę (art. 3 ust. 5) lub
  • ma swobodny dostęp do rynku pracy (art. 3 ust.1).

 Z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy wynika, że swobodny dostęp do rynku pracy ma cudzoziemiec, który jest małżonkiem obywatela polskiego lub osoby, o której mowa w pkt 6-12 lub 14, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielone w związku z zawarciem związku małżeńskiego. W myśl art. 158 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Rzeczypospolitej Polskiej udziela się cudzoziemcowi, między innymi gdy pozostaje w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Ustawodawca określił więc, że cudzoziemiec będący małżonkiem obywatela RP musi posiadać odpowiedni dokument legalizujący pobyt, który uprawnia do podjęcia pracy bez konieczności jej wcześniejszego legalizowania. Samo zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim nie jest wystarczającą przesłanką wyłączającą konieczność uzyskiwania zezwolenia na pracę.

Chcesz się z nami skontaktować?

Szukaj

Logo PIP

Menu