• RSS
  • Wersja tekstowa
09.07.2021

W jakim terminie można skorzystać z tzw. urlopu okolicznościowego?

Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz.U. z 2014 r. poz. 1632 ze zm.) pracownikowi przysługuje zwolnienie od pracy (tzw. urlop okolicznościowy) w wypadku zaistnienia konkretnych okoliczności o charakterze osobistym, które do tego uprawniają. Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika na czas obejmujący:

  • 2 dni - w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy;
  • 1 dzień - w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.

Zwolnienie z pracy z tytułu wyżej wskazanych okoliczności jest udzielane pracownikowi wyłącznie na jego wniosek. Zwolnienia obejmujące dwa dni pracownik może wykorzystać łącznie, jak również podzielić je na pojedyncze dni. Zwolnienia udzielane są na cały dzień pracy bez względu na liczbę godzin, jaką w danym dniu pracownik powinien przepracować zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Przepisy nie wskazują, w jakim terminie od daty wydarzenia należy udzielić pracownikowi stosownego zwolnienia, aczkolwiek należy mieć na względzie, że termin ten musi pozostawać w ścisłym związku z danym wydarzeniem. Wykorzystanie urlopu nie musi więc odbyć się w dniu, kiedy występuje dana okoliczność. Można skorzystać z niego w inny terminie, z tym zastrzeżeniem, że będzie to pozostawać w związku przyczynowym i  czasowym z danym wydarzeniem. Termin udzielenia tzw. urlopu okolicznościowego powinien odpowiadać zarówno celowi, jak i terminowi wydarzenia, z którym zwolnienie to ma związek. Ostateczną decyzję w tym zakresie podejmuje pracodawca.