• RSS
  • Wersja tekstowa

Od którego momentu osoba niepełnosprawna uzyskuje prawo do dodatkowego urlopu wynikającego z art. 19 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych?

► Od którego momentu osoba niepełnosprawna uzyskuje prawo do dodatkowego urlopu wynikającego z art. 19 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych? Kiedy uzyskuje inne prawa - np. prawo do krótszego wymiaru czasu pracy?

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 z późn. zm.) osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym.

Przepis ten w ust. 2 reguluje ponadto kwestię nabycia prawa do pierwszego urlopu dodatkowego, które osoba ta nabywa po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności. Ustawa nie reguluje spraw związanych z nabywaniem prawa do kolejnych urlopów dodatkowych, zasad ich wykorzystywania itp.

Zgodnie z art. 66 ustawy, w sprawach w niej nie unormowanych stosuje się przepisy Kodeksu pracy, a zatem prawo do kolejnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego osoba zaliczona do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nabywa z dniem 1 stycznia każdego roku kalendarzowego, o ile pozostaje w zatrudnieniu.

Stosownie do przepisów art. 15 ust.1 wskazanej na wstępie ustawy czas pracy osoby niepełnosprawnej nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Natomiast czas pracy osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo, jeżeli lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad osobą niepełnosprawną wyda w odniesieniu do tej osoby zaświadczenie o celowości stosowania skróconej normy czasu pracy. Osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych (art.15 ust. 3 ww. ustawy). Wymiar czasu pracy ustalony zgodnie z ust. 1 lub 2 wskazanej wyżej ustawy obowiązuje od dnia następującego po przedstawieniu pracodawcy orzeczenia o niepełnosprawności.